Page 7 - Navidenou-Arzhang No 35
P. 7
دورۀ اوّل ،سالِ پنجم ،شمارۀ ،35فروردین و اردیبهشت 1403 ارژنگ دوماهنامۀ ادبی ،هنری و اجتماعی نویدنو
مسدود کرده و جُرمش تنها ُوتنها خل ِق «کلمه» و «نُت» و «ترانه» است ،در رفتاری فراقانونی و شاذّ از سوی
دادگاه حکمِ اعدام میگیرد!
-یا وقتی که برخور ِد خشونتبار پلیسِ سرمایه با زنا ِن مخالف «حجابِ اجباری» در ک ِف خیابانها به شدّت
جریان دارد و تصاویرش به یم ِن فضاهای مجازی بهصورت آنلاین به همهجای دنیا مخابره میشود ،همسر
رییسجمهو ِر انتصابی ایران در سفر اخیرِ خود به پاکستان در خصوصِ وضعیّ ِت زنان در ایران چنین گفته
باشد« :از رسانههای غربی میخواهم که به ایران بیایند و وضعیّت را خودشان ببینند!»
-یا وقتی معاو ِن امورِ زنانِ رئیسجمهور با وقاحتِ تمام م ّدعیشده «در زمینۀ زنا ِن زبالهگرد مسئولیتی
نداریم!» ،ا ّما در روزی مانند 25فروردین(مصادف با پاسخ نظامی به اسراییل) به اندازۀ یک ارتش نیروهای
پلی ِس مجهّز برای سرکو ِب زنان مخال ِف حجا ِب اجباری به خیابان آورده باشند که به قو ِل یکی از بانوان «انگار
ما کنسولگری ایران در سوریه را زدهایم!»
-از موار ِد دیگر همچون ماجرای اختلاسهای بزرگ فولاد مبارکه و چای دِبش و گوشی آیفون 13و حدود 30
پروژۀ مشابۀ دیگر که درجریان است ،و از تحقیرِ میلیونها بازنشسته با عیدی 2ونیم میلیونی و خیانت
سرمایهداری حاکم بر سر تعیی ِن حداقلِ دستمزد با حمای ِت دولت و مجلسِ اقلیت و مصادیقِ «دروغگویی» و
«پنهانکاری» روزمرۀ مقامات و مسئولین ،و همچنین تشدی ِد فضای سرکوب و سانسور و زندان مانند حکم
60سال حبس برای 11فعال حقوق زنان در گیلان در کنار امواج تو ّر ِم فزاینده و کمرشکن دراین روزها (که
طبق وعدههای سرِخرمنِ رییسجهمور قراربود یکرقمی شود!) چیزی نمیگوییم ،امّا دربارۀ وضعیّتی که
درحا ِلحاضر در میه ِن که ِن ما ایران و در سرزمی ِن تاریخی فلسطین برای مردم ُرخ داده و میدهد ،اگر نیک
بنگریم ،بهرغ ِم تفاوتهای فرهنگی و اقلیمی و مذهبی ،شباهتهای بسیاری وجود دارد.
همانطور که جنبش مقاوم ِت پیروزمندانۀ خلقِ فلسطین و مردمِ مظلو ِم غزّه تا امروز نشان دادهاند که در برابرِ
اشغالگری و تجاوزِ خونبار رژی ِم صهیونیستی اسراییل و حامیا ِن تبهکارش تسلیمناپذیرند ،زنا ِن آگاه و جوانانِ
آزادیخواه و کارگران و زحمتکشان یعنی اکثریّ ِت مرد ِم ایران هم نشان دادهاند که به رغ ِم سرکوب خونین
اعتراضا ِت مدنی در طول 45سال و فضای اختناق و ارعا ِب تحمیلی و سیستماتیکِ تاریکاندیشانِ حاکم بر
جامعه ،تسلیمِ بردگی و بندگی نشده و نخواهند هم شد .از زاویهای دیگر ،حاکمیّ ِت ایران ،امروز بهدلیل
عملکردِ زیانبار خود درعرصۀ ادارۀ کشور که به نارضایتی عمومی و خشمِ گستردۀ اکثر ّی ِت مردم منجر شده،
در همان مخمصه و استیصالی در رفتار با شهروندانِ خود گرفتار آمده که امروز رژی ِم فاشیستی -صهیونیستی
اسراییل با آن روبروست و آن «بحرا ِن عد ِم مشروع ّیت» در افکا ِر عمومی داخل و خارج است .همانگونه که
رسانههای مسلّط میکوشند قتل عامِّ 35هزار نفر ساکنین غزه را در میان افکار عمومی جهان عادیسازی
کنند ،در ایران هم روزی نیست که احکامِ اعدام ع ّدهای از جوانا ِن معترض به جر ِم آتشزدن سطل زباله ولی با
اتّهاماتِ امنیّتی واهی و لا َیتَ َچس َبک در راستای اعما ِل سیاستِ « َالْنَصر بِالرُّعبْ» به جوخۀ اعدام سپُرده و َپر َپر
نشوند .به تعبیرِ نزار قبانی« :این چه وطنی است /که میجنگد با ابر /با باران /بازجویی میکند از گلِ ُسرخ؟»
ا ّما مردم ایران از خود میپرسند :در پس ُو پُش ِت این رفتارهای ض ّددمکراتیک و خش ِن و متناقض از سوی
حاکمیّ ِت م ّدعیِ «رأف ِت اسلامی» و «کرامتِ انسانی» چه چیزی نهُفته است؟ احسان طبری در یکی از مقالا ِت
خود مینویسد:
«واقعیّتها بهویژه واقع ّیتهای اجتماعی و تاریخی دارای سه خاصیّت هستند :الف) ذوجوانب هستند ،یعنی
جنبههای مختلف دارند .ب) متح ّرک هستند ،یعنی به یک حال و به یکسان نمیمانند و تغییر میکنند.
سرسخن 6
