Page 13 - Navidenou-Arzhang No33
P. 13

‫ارژنگ دوماهنامۀ ادبی‪ ،‬هنری و اجتماعی نویدنو‬  ‫دورۀ اوّل‪ ،‬سا ِل پنجم‪ ،‬شمارۀ ‪ ،33‬آذر و دی ‪1402‬‬

‫هنر‪ ،‬در صورتی که تنها َدم از حقیقتهای کلّی بزند‪ ،‬دیگر قدرتِ اقناعِ خود را از دست میدهد و از این رو قادر‬
‫نخواهد بود نق ِش ف ّعالانه و هدفمندی در زندگیِ جامعه ایفا کند‪ .‬در اینگونه موارد‪ ،‬تع ّهدِ هنر دیگر تعهّدِ واقعی‬
‫نیست‪ ،‬حتّی اگر هنرمند در ذهنِ خود هدفهای اجتماعیِ بلندبالا داشته باشد‪ .‬وی بدو ِن استعدادِ هنری به‬
‫هدفهای خود دست پیدا نمیکند‪ .‬به همین دلیل‪ ،‬حزب تب ّح ِر هنری را چیزی جدا از مسائلِ اخلاقی‪ ،‬اجتماعی‬
‫و سیاسی تل ّقی نمیکند‪ .‬استادیِ هنرمند صرفاً یک مسئلۀ مربوط به تکنی ِک حرفهای نیست‪ .‬بدو ِن این استادی‬

                                                                   ‫هیچ اندیشه و اصلی قابلِ بیان نیست‪..‬‬

‫تعبی ِر مارکسیست‪-‬لنینیستی از تع ّهد در هنر‪ ،‬آزادی آفرین ِش هنری را نیز دربرمیگیرد‪ .‬تعهّد و آزادیِ آفرینش‬
‫در هن ِر رئالیس ِم سوسیالیستی در یکدیگر نفوذ میکنند و وحدتِ تفکیکناپذیری را بهوجود میآورند‪ .‬مخالفا ِن‬
‫مارکسیسم غالب ًا بر آن بودهاند که تع ّهد با آزاد ِی آفرینش ناسازگار است زیرا که هدای ِت حزبی در هنرها گویا‬
‫هنرمندان را محدود و بیقید میسازد و اندیشهها‪ ،‬گرایشها و آرزوهای بیگانه را به او تحمیل میکند و از این‬

                                                                 ‫رهگذر فرد ّی ِت هنریِ او را خفه میسازد‪.‬‬

                                             ‫بگذارید دنبالۀ اندیشۀ لنین را در با ِب این موضوع به یاد آوریم‪:‬‬

‫ما از آزاد ِی مطبوعات حمایت میکنیم‪ .‬ما طالبِ ادب ّیاتی هستیم که نه تنها از تهدی ِد پلیس‪ ،‬بلکه همچنین از‬
‫قدرتِ سرمایه‪ ،‬از جاهطلبی )‪ (Careerism‬و نیز از فردگرای ِی بورژوایی یا آنارشیستی آزاد باشد‪ .‬برای مطبوعات‪،‬‬
‫آفرینشِ هنری و داوریهای استهتیک آزادیِ مطلق وجود ندارد‪ .‬این امکانناپذیر است که در جامعه زندگی کنیم‬
‫ولی از جامعه آزاد باشیم‪ .‬مفاهیمِ بورژوایی یا آنارشیستیِ آزادیِ هنرمند از شرایطِ زندگی‪ ،‬یا آزاد ِی مطل ِق‬
‫خ ّلاقیت‪ ،‬چیزی جز ریاکاری نیست‪ .‬در نظامِ سرمایهداری‪ ،‬آزاد ِی واقعی وجود ندارد‪ .‬جامعهای که بر قدر ِت پول‬

                                  ‫استوار است‪ ،‬هنرمند را به بردگی میگیرد و هنرِ او را به فحشاء میکشد‪.‬‬

‫"آزاد ِی نویسنده‪ ،‬هنرمند یا هنرپیشۀ بورژوایی‪ ،‬صرف ًا وابستگ ِی نقابدار (یا ریاکارانه) به کیسۀ پول‪ ،‬فساد و‬
                                ‫فحشاء است‪(V.L.Lenun, Collected Works, Vol.10, p.48) ".‬‬

‫آزاد ِی حقیقی تنها در جامعۀ نوینی میتواند وجود داشته باشد که بر اساس اصو ِل سوسیالیستی بازسازی‬
                                                   ‫شده باشد‪ .‬لنین با دوراندیشیِ پیامبرانهای مینویسد‪:‬‬

‫"ادب ّیات‪ ،‬ادب ّیاتی آزاد خواهد بود‪ ،‬زیرا که اندیشۀ سوسیالیسم و همدلی با زحمتکشان‪ ،‬و نه حرص و جاهطلبی‪،‬‬
‫هر آینه نیروهای تازهای را به صفوفِ آن خواهد آورد‪ .‬ادبیّات‪ ،‬ادبیّاتی آزاد خواهد بود‪ ،‬چون نه در خدمتِ فلان‬
‫زنِ نجیبزادۀ پیر و بینیاز‪ ،‬یا فلان "هزار فامی ِل" خسته و آزرده از چاقی‪ ،‬بلکه در خدمتِ میلیونها و دهها‬
‫میلیونها زحمتکش ‪ُ -‬گلهای سرسبدِ کشور‪ ،‬و قدرت و آیندۀ کشور خواهد بود‪ .‬ادبیّات‪ ،‬ادب ّیاتی آزاد خواهد بود‬
‫و آخرین کلام در اندیشۀ انقلاب ِی بشر ّیت را با تجربه و کارِ زندۀ پرولتاریای سوسیالیست غنیتر خواهد ساخت و‬
‫به طورِ مدام‪ ،‬تجربۀ گذشته (یعنی سوسیالیس ِم علمی که خود شکلِ تکمیلشدۀ سوسیالیسمِ ابتدایی و تخ ّیلی‬

         ‫است) و تجربۀ کنونی (مبارزۀ جاریِ رفقای کارگر) را درهم خواهد آمیخت‪( ".‬همان‪ ،‬صفحات ‪)48-4۹‬‬

     ‫تع ّهد به حزب و خلق در هنر(‪12 )1‬‬
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18