Page 13 - Navidenou-Arzhang No32-zamimeh
P. 13

‫ُشکو ِه «نیما» در رنگینکما ِن «ارژنگ»‬                ‫به بهانۀ ‪126‬مین زادرو ِز نیما (ویژۀ چهارسالگی)‬

                                       ‫ما نیمایی هستیم!‬

                                       ‫(یک مانیفست)‬

‫الف‪ -‬از دهۀ شصت‪ ،‬با خارجشد ِن نیروهای اجتماعی‪-‬سیاسی از عرصۀ جامعه‪ ،‬شعرِ اجتماعی ایران که به‬

‫شیوۀ نیمایی و سپید(شاملویی) سُروده میشد‪ ،‬تح ِت فشار قرارگرفت و ناگزیرشد فضای جامعه را ترک کند‪ .‬با‬
‫غیب ِت شعرِ آزادِ نیمایی که در طو ِل سالها به خواستهای اجتماعی توجّهی عمیق نشان داده بود‪ ،‬نو ِع خا ّصی‬
‫از نوشتن به عنوانِ شعر که ریشه در پیشنهادهای تُندرکیا و هوشنگ ایرانی داشت‪ ،‬صفحا ِت شع ِر‬
‫مطبوعاتِ روشنفکری را اشغال کرد‪ .‬این نوع نوشتن که در طو ِل انتشار مج ّلۀ فردوسی با نام مو ِج نو و در‬
‫مجلّۀ تماشا با عنوان موجِ ناب تبلیغ و ترویج شده بود و سرانجام با تندترشد ِن نبضِ حرکتهای اجتماعی ‪-‬‬
‫چون قادر به همراهی با آن نبود‪ -‬مجبور به عقبنشینی شده بود؛ اینبار با غیب ِت آن ‪-‬شع ِر نیمایی و سپید‬
‫(شاملویی)‪ -‬با تمامِ توان به میدان آمد و چون دغدغههایش به ک ّلی با دغدغههای شعرِ فارسی‪ -‬اع ّم از نیمایی‬
‫یا غی ِر نیمایی‪ -‬متفاوت بود و به آنچه موج ِب عقبنشینی و راندهشد ِن شعر و شاعرا ِن نیمایی شده بود‪،‬‬
‫علاقهای نشان نمیداد‪ ،‬فرصتِ لازم را برای گسترشِ نفوذِ خود در میا ِن جوانان بهدست آورد و به گرایشِ‬
‫غال ِب شع ِر فارسی تبدیل شد و توصیههای هوشنگ ایرانی و یارانش را ‪-‬مبنی بر محکومکردن و راندنِ هر‬

                     ‫شعری جز نوعی که خود می پسندند‪ ،-‬در بیانیۀ خروس جنگی مو به مو اجراء کرد‪.‬‬

‫ب‪ -‬امروزه آثاری که در مطبوعات و مجموعهها به نامِ شع ِر روزِ فارسی چاپ و منتشر میشود‪ ،‬هیچ تناسب‬

‫و پیوندی با شعرِ فارسی ندارد و همۀ پیوندهایش را با آن قطع کرده و به صور ِت موجودی پا َدرهوا در فضایی‬

  ‫ما نیمایی هستیم! ‪10‬‬
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18